Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8145 E. 2024/7669 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3349 E., 2022/649 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/76 Esas – 2015/108 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 06/07/2013-16/04/2014 tarihleri arasında 284 gün gözaltı/ tutuklu kaldığı, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde suç vasfının değişmesi üzerine suç delillerini yok etme - gizleme suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16/04/2015 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan yargılama neticesinde; davacı vekilinin 25/01/2021 tarihli dilekçesiyle haksız gözaltı ve tutukluluğa dayalı maddi ve manevi tazminat davası açtığı, davacının tazminat talebinin açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresinin dolması iddiası kapsamında olduğu, düşme kararının mahkemesince verilip kesinleşmesi durumunda dava koşullarının oluşup oluşmadığının ayrıca tartışılması gerekmekte ise da mevcut duruma göre dava açma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16/04/2015 tarihinde kesinleştiği, dava tarihi olan 25/01/2021 tarihi itibariyle denetim süresinin dolmuş olduğu ve davacının da dava dilekçesinde denetim süresinin dolduğunu belirterek temyize konu davayı açtığı gözetilerek, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da davacının beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği araştırılıp, düşme kararı verilmiş ise, davacının 284 gün tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki 1 yıl 8 ay hapis cezası miktarından az olduğundan davacının tazminata hak kazanamayacağı, davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması halinde ise tutuklu kaldığı sürenin tamamına ilişkin maddi ve manevi tazminata hak kazanacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.