Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7500 E. 2026/3523 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/ 3851 E., 2021/ 3100 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin hakkında zorla getirme kararı düzenlenmesi, haksız soruşturma ve kovuşturma yapılması nedeniyle 5000,00 TL maddi, 1.000,000,00 TL manevi tazminatın zorla getirme karar tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, işlemediği bir suç nedeniyle yargılanan davacının maddi manevi zararlarının tazmin edilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU Tazminat talebinin dayanağı olan Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2017/56 esas sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 04.09.2018 tarihinde kesinleştiği, mahkemece davacının 11/05/2017 tarihli duruşmada hazır bulunması için zorla getirme kararı çıkartıldığı, davacının duruşma günü hazır bulunduğu, belirtilen dosya kapsamında davacı hakkında koruma tedbiri uygulanmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince; Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2017/56 esas sayılı dosyası kapsamında hakkında zorla getirme kararı çıkarılarak duruşmaya getirildiğinden bahisle tazminat talebinde bulunmuş ise de, tüm dosyanın incelenmesinde CMK’nın 141 vd. maddelerinde yazılı olan tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.