Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7375 E. 2025/2523 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1211 E., 2021/2708 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ... katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile; sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemleri, sanığın video ve resimleri şantaj amaçlı çekmediğine, başkalarına vermediği ve göstermediğine, katılanların mahkemeyi yanılttığına, suçun unsurlarının oluşmadığına Katılan kurum vekilinin temyiz istemleri, sanık hakkında verilen cezanın alt sınırdan verilmesi, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın katılanın rızası dışında görüntüsünü çektiği olayda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair hüküm kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında özel hayatın gizliliğini suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın katılanın dosya dışı diğer sanık ile birlikte parkta yakınlaştıkları sırada görüntülerini kaydettiği iddia olunan olayda, sanığın katılanın görüntüsünü çektiğine dair beyanlar dışında dosya kapsamında fiziki delil elde edilemediği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin, şüpheden uzak, yeterli, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kaunun 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.