Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7252 E. 2024/7046 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3916 E., 2022/49 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının tutuklandığına, beraat ettiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sonucunun beklenmesi halinde dava açma süresinin dolacağına, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/188 Esas – 2016/507 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 16.02.2008-25.02.2009 tarihleri arasında 375 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, bu karara karşı katılan istinaf kanun yoluna başvurulduğundan henüz kararın kesinleşmediği, CMK'nın 142/1. Maddesi gereğince bu davanın ancak verilen kararın kesinleşmesinden sonra açılabileceği, ayrıca yargılandığı suçlardan biri hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacı hakkında; Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/188 Esas – 2016/507 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan beraat kararı verildiği, söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 2018/1155 Esas, 2019/1263 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve kararın 23.01.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; ayrıca dosya içeriğine göre davacının yürütülen soruşturma kapsamında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda resmi belgede sahtecilik suçundan ise hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın da 21.07.2017 tarihinde kesinleştiği, Dairemiz incelemesi sırasında 21.07.2017 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından denetim süresinin dolduğu gözetilerek, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da davacının beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği araştırılıp, düşme kararı verilmiş ise, davacının 375 gün tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki 1 yıl 8 ay hapis cezası miktarından az olduğundan davacının tazminata hak kazanamayacağı, davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması halinde ise tutuklu kaldığı sürenin tamamına ilişkin maddi ve manevi tazzminata hak kazanacağı gözetilmeden, davacının talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.