Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6918 E. 2024/6741 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1128 E., 2022/43 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin el koyma nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığıdan bahisle reddine karar verilmiş Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; verilen kararın yerinde olmadığı, çakmaklar hakkında müsadere kararı verilmesinin yasaya uygun olmadığı, diğer sanıklar hakkında dava dosyası yargıtayca bozularak ayrılmış olup diğer sanıklar yönünden mahkumiyet kararı kurulsa da davacıya ait çakmakların müsaderesinin hukuka uygun olmadığı ve tüm bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/305 Esas-2015/152 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 27.04.2014 tarihinde söz konusu çakmaklara el konulduğu, yapılan yargılama sonucunda davacı hakkında beraat ve çakmakların müsaderesine yer olmadığı kararı verildiği, söz konusu dosyada 4 sanığın bulunduğu Yargıtay 2020/1946 Karar sayılı ilamında dosya dışı sanıklar yönünden ilk derece mahkemesinin kararının bozulduğu, bunun üzerine Yüksekova 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2021 tarih 2020/197 Esas ve 2021/365 Karar sayılı ilamı ile bir kısım sanıkların mahkumiyetine ve kaçak olduğu anlaşılan çakmakların ise müsaderesine karar verildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm fıkrasında bulunan dosya numarasının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/305 Esas-2015/152 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 27.04.2014 tarihinde söz konusu çakmaklara el konulduğu, yapılan yargılamada davacı ve dosya dışı sanıklar hakkında beraat kararı ve suça konu çakmakların ise kaçak olmadığından müsaderesine yer olmadığına dair karar verildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/5518 Esas, 2020/1946 sayılı ilamı ile davacı hakkında verilen beraat kararının onandığı, dava dışı sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının ise atılı suçtan mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulduğu, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin bu ilamından sonra Yüksekova 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2021 tarih 2020/197 Esas ve 2021/365 Karar sayılı kararında kaçak olduğu anlaşılan çakmakların müsaderesine karar verildiği ve UYAP ortamında yapılan incelemede bu kararın Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/479 Esas-2022/7323 Karar sayılı ilamı düzeltilerek onandığı ve söz konusu çakmakların müsaderesine ilişkin kararın 12.04.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 04.10.2021 yerine hatalı olarak 05.10.2021 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.