Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6680 E. 2024/6798 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/10 E., 2022/32 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin, infaz süresinin hesaplamasında yapılan hatadan kaynaklı olarak davacının cezaevinde fazladan kaldığı süre nedeniyle 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın yanlış işlem tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna ve davanın kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminata esas Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinden 2013/339 Esas - 2013/750 Karar sayılı dosyası kapsamında; davacının almış olduğu 25 gün hapis cezasının 25 ay olarak kesinleştirilmesi sonrasında müddetnamesinin hazırlandığı, bu müddetnameye göre şartlı salıverilme tarihinin 30/07/2021, bihakkının14/02/2023 olarak hesaplandığı, bu aşamada İnfaz Hakimliğince durumun fark edilerek daha önce verilen kararın kaldırılarak hükümlünün geriye dönük 04/05/2021 tarihine kadar denetimli serbestlik uygulanarak cezasının infazına karar verildiği, mahsup işlemi yapılarak 25 gün üzerinden hazırlanan yeni müddetnamede hükümlünün şartla tahliye tarihinin 04/05/2021, hakederek tahliye tarihinin ise 27/09/2022 olduğu, tazminat talebinin dayanağı olan ceza davası infaz dosyaları içeriğine göre davacının, mahkum olduğu hapis cezalarının tamamının tutukluluk süresinden düşülmesi ile bihakkın tahliye tarihi aşıldığında tazminata hak kazanabileceği, davacının bihakkın tahliye tarihi 27/09/2022 olup, bu süreyi aşan fazladan tutukluluğu infazı bulunmamakla, bihakkın tahliye süresi, toplam ceza süresi aşılmadığı durumda, şartla tahliye süresinin aşılmış olması haksız tutukluluk anlamına gelmeyecek olup, CMK'nın 141/f maddesi gereği infazda hükümlülük süresi aşılmamış ve CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereği tazminatı hak etmediğinden, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla,Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.