Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6514 E. 2025/471 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3756 E., 2021/3153 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1.c, 134/1-2.c, 62/1, 51. ve 53. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın suç kastının yokluğuna ve eylemin hukuka aykırı olduğunu bilmesinin mümkün olmadığına, videoyu polise teslim ettiğine, katılanın iş yerindeki çalışma görüntülerinin herkesin bilmediği veya bilmemesi gerektiği görüntüler olmadığına, sanığın genel kastı olmadığından atılı suçun manevi unsuru oluşmadığına, eylemin süreklilik içermediğine ve görüntüler katılanın özel hayatı kapsamında bulunmadığından özel alanına girmeyeceğine, sanığın amacının salt delil sunmak olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın iddiasına göre katılanın yaralanma nedeni ile herhangi bir engeli olmamasına rağmen bu duruşmalara başkasının yardımı ile yürüyemeyerek geldiği, sanığın bu durumun gerçek olmadığını düşünerek olay günü oto tamircisi olan katılanın işyerinin önünde duran bir aracı tamir etme görüntülerini aldığı, kaydın yapıldığı yer, çekim şekli dikkate alındığında sanığın, katılanı süreklilik arz eden şekilde denetim ve gözetimi altına almadığı, kamuya açık alanda fotoğraf veya video çekme eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturmaya yetmeyeceği; zira, içeriği tespit edilen video çekimine ilişkin anın, özel yaşam alanına dair görüntü niteliğinde olmadığı ve sanık tarafından özel bir gayret gösterilmeksizin kayda alındığı, ayrıca, şikayete konu kaydın, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaşılmak veya amacı ile yapılmadığı, sanığın, çekim tarihine ve içeriğine nazaran, birlikte yargılandıkları ceza dosyasına ya da muhtemel hukuk davası dosyalarına müştekinin hareket kısıtlılığına ilişkin iddialarını çürütmek amacı ile video çekiminde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davrandığı da kabul edilemeyeceğinden sanığın atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK'nın 223/2-c uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bahse konu görüntüler incelendiğinde, katılan ...'ın sanık tarafından sürekli takip altına alınması sonucu elde edilmiş ve katılanın özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak görüntüler olduğu kanaatine varıldığı, sanığın, katılanın iş göremez durumda olduğuna ilişkin iddiasının aksini kanıtlamak amacıyla ceza ve hukuk dosyalarına sunmak için video kaydı yaptığına ilişkin savunmasının da suçun oluşmasına engel olmayacağı, katılanın sağlık durumunu kamera kaydına almak dışında başka yöntemlerle de kanıtlamasının mümkün olduğu, tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından sanık hakkındaki beraat kararı kaldırılarak sanığın eylemine uyan TCK'nın 134. maddesindeki görüntü ve seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizililiğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Katılan ile sanığın abisi arasındaki husumet nedeniyle başkaca dava bulunduğu ve sanığın abisinin katılanı iş göremez şekilde yaraladığı iddia edildiğinden bahisle sanığın olay tarihinde katılanın sakat olmadığını belgelemek için katılanın rızası hilafına iş yerindeki görüntülerini video kaydına aldığı olayda, yetkili makamlara sunmak amacıyla özel hayata ilişkin ses ve görüntülerini dinleme, izleme ya da kaydetme eylemlerinin hukuka mugayir olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği, kayda alınan görüntüleri, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın eyleminde hukuka aykırılık bilinci ve iradesi bulunmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraat hükmü kurulması gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi, Kabule göre de; hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde, oy birliğiyle, karar verildi.