Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5974 E. 2024/5344 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1746 E., 2021/3384 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutuklama ile 5271 sayılı Kanun'un 141/1-a bendinde ''kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilen'', (d) bendinde ''Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen'' nedenlerine dayanarak 25.000,00 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın, gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin söz konusu yargılamanın halen derdest olduğu ve davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin davacıya isnat edilen suçlama ve yargılamanın kapsamı dikkate alındığında makul olduğu açılan davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tutukluluk süresinin uzunluğuna, tutukluluk incelemelerinin süresinde yapılmadığına ve sadece dosya üzerinden yapıldığı, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/66 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 26.10.2016 – 16.01.2019 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, gözaltı ve tutukluluk tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak yargılamanın halen derdest olduğu ve davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin davacıya isnat edilen suçlama ve yargılamanın kapsamı dikkate alındığında makul olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Temyiz incelemesi sırasında Uyap sistemi üzerinden yapılan incelemede; İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/66 Esas – 2022/60 Karar sayılı beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 2022/846 Esas, 2023/485 Karar sayılı ile onanarak 21.06.2023 tarihinde kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, dava açma şartının temyiz aşamasında gerçekleşmiş olması ve davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141/son. maddesi gereğince yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesinin lüzumu, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.