Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4387 E. 2025/7994 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4387
- Karar No
- 2025/7994
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/56 E., 2021/528 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94'üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299'uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 06.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi talebinin kısmen kabulü ile 320,64 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün 1. Fıkrasında yazılı "320,624 TL" ibaresi yerine "310,28 TL", 2. Fıkrasında yazılı "1.000 TL" ibaresi yerine "400 TL" ibarelerinin yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi ve manevi tazminatın eksik hesaplanmasının hukuka aykırı olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bingöl 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/373 Esas, 2019/443 Karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 06.07.2018-12.07.2018 tarihleri arasında 6 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 06.11.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, 6 gün gözaltı süresinin infaz gördüğü, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, gözaltı süresinin kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.
Gözaltına alındığı dönemde kamu görevlisi olan davacının gözaltına alındığı dönemini kapsayan maaş ödemesinin peşin olarak yapıldığı, bu itibarla maddi bir zararının bulunmadığı anlaşılmakla davacının maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken maddi tazminata hükmedilerek karar verilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.