Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4339 E. 2024/4011 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4339
Karar No
2024/4011
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/934 E., 2021/ 1147 K. DAVA : 466 Sayılı yasa uyarınca tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6846,14 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/158 Esas, 2014/379 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının dolandırıclık suçundan 18.10.2003-23.03.2004 tarihleri arasında 158 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.02.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacıya tebliğ edilmediği, davanın gözaltı- tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'a tabi olduğu ve yetkili ve görevli mahkemeye, kesinleşmeden itibaren 10 yıllık süre içinde açıldığı anlaşılarak; İlk derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, maddi ve manevi tazminat miktarlarının fazla olduğundan bahisle, maddi tazminat için davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan " 1377,74 TL", manevi tazminat için "6.000 TL" , ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında dava adına ''466 Sayılı yasa uyarınca tazminat'' yerine'' koruma tedbirleri nedeniyle tazminat yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/4339, K. 2024/4011, T. 10.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-4339-e-2024-4011-k-23654a716461