Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3761 E. 2024/7903 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/313 E., 2021/284 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma, uzun yargılama, 5271 sayılı Kanun 141/3 maddenin ihlal edildiğinden bahisle 1.000.000,00 TL maddi, 10.000.000,00 TL manevi tazminatın elkoyma haksız yargılama tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin tanınan bir tüccar olduğunu, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan uzun süre yargılama yapıldığını ve beraat ettiğini, sosyal hayattan koparıldığını, ticari itibarının zedelendiğini, maddi ve manevi yıkıma uğradığını, silahına el konularak imhası yoluna gidildiğini, yargılama nedeniyle şahsi hesaplarına, şirket hesaplarına ve mal varlığına tedbir konulduğunu, kredi kurumlarından kredi tahsis imkanı zora sokulduğunu, zararından devletin sorumlu olması gerektiğini, mesnetsiz iddialarla mücadele etmek zorunda kaldığını, tazminata esas dosyada vekalet zararının olduğundan bunun ödenmesi gerektiğini, davanın kabulü gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/376 Esas sayılı dosyasında mahkumiyetine karar verildiği, kararın Yargıtay tarafından bozulması üzerine yapılan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/91 Esas, 2016/314 Karar sayılı ceza dava dosyasında beraatine karar verildiği, ve kararın 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, yargılama sırasında davacının hakkında varolan ceza dava dosyası nedeniyle mahrum kaldığı muhtemel zararlarından bahsedilerek mahrum kaldığı bu zararlarının tazminini talep etmiş ise de, muhtemel zararların yerleşik Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere maddi tazminata konu olamayacağı ve bahsi geçen dava dosyasının mahiyeti, yargılaması yapılan suçların niteliği, dosyada yer alan sanık sayısı hususları dikkate alındığında yargılamanın makul süre içerisinde ve yine davacının hürriyeti kısıtlayıcı bir hukuki tedbir olmaksızın yargılandığı, bu haliyle davacı vekilinin müvekkili lehine maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığı, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu'nun 2007/726 sıra numarasında kayıtlı bulunan davacıya ait ve dava konusu olan 45 kalibre çaplı Smith Wesson marka TZC9063 seri nolu tabanca ve şarjörün, 9mm çaplı Sıgsauer marka U694578 seri nolu tabanca ile 3 adet şarjörün davacının vekili ne 26.04.2018 tarihli teslim tutanağıyla teslim edildiği, ilgili silahların müsadare edilmediği, sahibi olan davacanın vekiline usulüne uygun olarak iade edildiği, bu haliyle davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu el koyma kararına ilişkin olarak teslim edilmeyen silahlara ilişkin tazminat talebinin yerinde olmadığından, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın reddine kararının usule uygun olduğu anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde karar verildi.