Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3598 E. 2025/7976 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/393 E., 2021/128 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup,

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 2.000.000,00 TL maddi tazminat ve 300.000,00 TL manevi tazminatın tedbir tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava dilekçesinde belirtilen gerekçelerin yok sayıldığı, manevi tazminat talebi mevcut olmasına rağmen mahkemenin bu yönde bir gerekçe kurmadan talebi tamamıyla reddettiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/144 Esas- 2019/20 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet hükmünün henüz kesinleşmediği, soruşturma aşamasında Araklı Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.08.2016 tarih ve 2016/179 D.İş sayılı kararı ile davacıya ait .... Özel Sağlık Hizmetleri ve Ticaret Ltd. Şti. Hisselerine tedbir uygulandığı, kovuşturma aşamasında 16.11.2017 tarihinde tedbirin kaldırılmasına karar verildiği, tekrar yürütülen soruşturma kapsamında yine Araklı Sulh Ceza Hakimliği'nin 23.03.2018 tarih ve 2018/107 D.İş sayılı kararı ile hisse paylarına el konularak kayyım tayin edildiği, 18.01.2019 tarihinde hükümle birlikte müsadere talebi reddedildiğinden tedbirin kaldırılmasına karar verildiği, tedbir tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, bu dönemde işyeri üzerinde tedbir bulunmaması halinde daha çok kar elde edeceğine ve zarar etmişse bu zararın tedbirden kaynaklandığına dair dosya kapsamı itibariyle delil bulunmadığı, bu itibarla maddi ve manevi tazminat talebinin koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygın olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.