Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3067 E. 2025/8024 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3067
Karar No
2025/8024
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3622 E., 2021/813 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin CMK'nın 141. maddesi nedeniyle 152.052,00 TL maddi ve 2.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek en yüksek mevduat faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 16.870,15 TL maddi ve 130.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının; maddi tazminatın 15.519,74 TL'ye, manevi tazminatın ise 100.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün manevi tazminat bakımından bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat hesaplamasında davacının en son maaşının esas alınmasına, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın çok az olduğuna ve davacının zararını karşılamadığına, cezaevi masraflarının, ziyaret için yapılan masrafların ve vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesine, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarının tamamına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davacının zararın doğumuna kendi eylemleri ile sebebiyet verdiğine, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın reddinin gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/51 Esas – 2018/171 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.07.2016-04.08.2017 tarihleri arasında 382 gün gözaltında kaldığı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 20.09.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının maddi ve manevi tazminat bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesi kararında dava tarihinin ''24.01.2019'' olarak gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle davacının tutuklama ve tahliye tarihleri ile infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi sonrası bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3067, K. 2025/8024, T. 19.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3067-e-2025-8024-k-acd9f48f03dd