Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2649 E. 2025/7003 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2649
Karar No
2025/7003
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/138 E., 2021/79 K. HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk, adli kontrol ve soruşturma nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın 26.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 8.352,69 TL maddi tazminatın 15.08.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ve 12.500,00 TL manevi tazminatın 26.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; haksız koruma tedbiri nedeniyle davacının kendisinin ve ailesinin ağır surette mağduriyetine neden olunduğuna, takdir olunan tazminat miktarının çok yetersiz olduğuna, davacının kırılan onur ve şerefini kısmen de olsa telafi etmekten uzak olduğuna, maddi ve manevi tazminat yönünden birden fazla husustaki taleplerinin haksız surette reddedildiğine, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; maddi ve manevi tazminat davasının yasal koşullarının oluşmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, takdir olunan tazminat miktarının çok fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/8678 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 26.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı ve 11.08.2016 tarihinde tutuklandığı ve 26.07.2016-06.02.2017 tarihleri arasında 195 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın 11.04.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Dairemizce UYAP sistemi üzerinden temin edilen SGK Hizmet Döküm bilgisi evrakında davacının ihraç edildiği ya da meslekten çıkarıldığı tarihte bir çıkış kaydının olmadığı, primlerin kesintisiz ödenmeye devam edildiği ve UYAP'tan yapılan kontrolde Niğde Valiliği bünyesinde kamu emeklisi olarak görünen davacının görevine iade edilip edilmediği hususunun araştırılarak iade edildiğinin anlaşılması halinde maddi zararının idari yollardan talep etmesi gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 825,00 TL maktu vekalet ücretinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden işleyecek yasal faizi ile maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Kabule göre de; Maddi tazminatın, davacının ihraç tarihi olan 17.08.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 06.02.2017 tarihleri arasındaki süreye ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "7.488,26 TL" yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "8.352,69 TL" olarak tayin edilmesi ve faiz başlangıç tarihinin ''17.08.2016'' olarak başlatılması gerekirken ''15.08.2016'' olarak başlatılması suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/2649, K. 2025/7003, T. 01.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-2649-e-2025-7003-k-3fc16f17f5b4