Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9305 E. 2025/355 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/757 E., 2019/2294 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız gözaltı, tutuklama nedeniyle 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının temyiz isteminin davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin 845,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; hakim olarak görev yapmakta iken usule uygun olmayan soruşturma ile ev ve iş yerinde arama yapılıp gözaltına alındığı ve tutuklandığını, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, bu nedenle bu suçtan gözaltında ve tutuklu kalması nedeniyle tazminat davası açtığını, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karadaki suçun cezasının müebbet hapis cezası olduğunu, bunun yarattığı psikoloji, travma ve muamele örgüt üyeliğiyle bir olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi; davalı kurum lehine hükmedilen tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11525 sayılı soruşturma dosyasında davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 16.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 20.07.2016 tarihinde ayrı ayrı tutuklandığı, 26.05.2017 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, davacı hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2017 tarihli iddianamesi ile terör örgütüne üye olmak suçundan yargılamanın Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden devam ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." uyarınca değerlendirme yapıldığında; davacıya ilişkin incelenen dosya kapsamına göre ceza dava dosyalarının halen devam ettiğinin, derdest olduğunun görüldüğü, suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle de tazminat talebinde bulunulamayacağı kanaatine varıldığı, davacının davasını 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi gereğince her halde kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde davasını açmadığı anlaşılmakla tazminat davasının reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davalı vekilinin, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin tebliği üzerine katılma yoluyla temyiz ettiği anlaşıldığından tebliğnamede ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı CMK’nın 142/9. maddesindeki “Tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödenir. Ancak, ödenecek miktar Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamaz” hükmü gereğince, ilk derece mahkemesince davanın tümüyle reddedilmesi ve karar tarihi dikkate alınarak, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 4.360 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 845 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin kısmındaki "845 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "4.360 TL" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.