Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9183 E. 2024/7569 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/9183
- Karar No
- 2024/7569
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4247 E., 2020/748 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının uzun tutukluluk ve tutukluluğu süresince yaşamış olduğu hak mağduriyetleri gerekçesiyle maddi ve manevi tazminata tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; tutuklu kaldığı süre içerisinde hak ihlallerine maruz kaldığına, dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının maddi-manevi tazminat davasına konu ettiği talepleri incelendiğinde taleplerinin cezaevindeki koşullara ve infaz rejimine yönelik olduğu, davacının taleplerinin CMK 141. madde kapsamında tazminat davasına konu edilemeyeceği, keza davacının tutuklanmasına esas suçtan mahkumiyetine karar verildiği, bu itibarla CMK'nın 141. maddesinde belirtilen tazminat talep etme şartlarının da oluşmadığı, davacının bilgisayarına imaj alınmadan el konulması nedeniyle tazminat talebinin de CMK 141. madde kapsamında değerlendirilemeyeceği, CMK'nın 141. ve 142. maddelerinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talep edilebilecek hallerin ve şartların sınırlı olarak sayıldığı, bu itibarla davacının taleplerinin yasa kapsamında tazminat davasına konu edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin eksik olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.