Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7664 E. 2023/60 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Taksirle yaralama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.11.2019 tarihli ve 2019/440 Esas, 2019/3145 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, (20.12.2018) tarihli ve 2017/139 Esas, 2018/1007 Karar sayılı kararı ile (taksirle yaralama) suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ile aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca neticeten (2000 TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/440 Esas, 2019/3145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında (taksirle yaralama) suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ve maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca (4500 TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/440 Esas, 2019/3145 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanunun 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz istemi; 1. İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğuna, 2. Sanığın meydana gelen kazada kusuru olmadığına, 3. Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, 4. Sanığın isnat edilen suçu işlediğine ilişkin kastı olmadığına, 5. ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/440 Esas, 2019/3145 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2023 tarihinde karar verildi.