Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5488 E. 2024/4077 K.

SAYISI : 2020/2230 E., 2021/22 K. SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2021, 30.03.2021 tarihli ve 2020/2230 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararlarının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1. Hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın beraat kararını temyiz etmede hukukî yararının bulunmaması, temyizin beraat kararının gerekçesine de yönelik olmaması karşısında; sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/2230 Esas, 2021/22 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 2. Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası verildiği, O yer Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince hükümden hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin kısmın çıkarılarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 30.03.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin;kendisine iftira atıldığına,beraatini istediğine ilişkin olduğu, belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında ilk derece mahkemesinin dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan verdiği mahkûmiyet kararının hükümden hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin kısmın çıkarılarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karasu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.