Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/601 E. 2025/1486 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/486 E. 2016/226 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarının az olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 27.07.2015 günü saat 05.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile meskun mahal dışı, aydınlatmanın mevcut olmadığı, bölünmüş, tek yönlü, 120 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, yolun sağındaki emniyet şeridi üzerinde araçtaki arıza nedeniyle durmakta olan ...'in idaresindeki araca arkadan çarpması neticesinde ...'in hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı, araçta yolcu olarak bulunan ... ile ...'ın öldüğü olayda, hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen raporda; sanığın sevk ve idaresindeki çekici araçla seyri sırasında normal seyir şeridi dışına çıkıp arıza şeridinde bulunan araca arkadan önlemsiz vaziyette çarpması sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece asli ve tam kusurlu kabul edilen sanık hakkında üzerine atılı bulunan taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 2.fıkrasındaki ''suç işlenmesinde kullanılan araçlar'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.