Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5797 E. 2025/1480 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/5797
- Karar No
- 2025/1480
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3624 Esas., 2019/382 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, alkol nedeniyle kazanın meydana gelmediğine, uyuşturucu madde kullanmadığına, kazaya zeminin kötü olmasının sebep olduğuna ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; tam kusurlu sanığa az ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21.03.2017 günü saat 04:40 gece vakti, aydınlatmanın olduğu, virajlı eğimsiz, bölünmüş yol, 7 metre genişliğinde iki şeritli devlet karayolunda, Kocaeli ili Gölcül ilçesi D-130 karayolu yeni garajlar mevkii 161.sokak üç yönlü (T) kavşakta 27 ... 5630 plaka sayılı otomobil sürücüsü sanık ...’ın sevk ve idaresindeki aracı ile D-130 karayolunu takiben seyrettiği esnada Gölcük yeni garajlar mevkiinde bulunan virajlı yola aracının hızını kontrol etmeksizin girmesi sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sol kısmında bulunan beton refüje çarpması sonucu savrulan aracının ağaca çarparak tekrar savrularak 35 metre ilerideki başka ağaca çarparak savrulması sonucu park halindeki araca vurarak durduğu aracında yolcu ...’un ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kaza tespit tutanağı ve mahkemesince keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda sanığın 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a-b. maddeleri uyarınca kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken sürücülerin araçlarının hızlarını azaltmaları kuralı ile aynı Kanunun 48/5. maddesi uyarınca uyuşturucu etkisi ve alkollü olması nedeniyle güvenli sürüş yeteneğini kaybederek araç kullanması nedeniyle bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu ve kanında yapılan ölçümde uyuşturucu madde bulunduğunun ve kaza anında 1,06 promil alkollü olduğunun tespit edildiğinden sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.