Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/562 E. 2024/7219 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,53/1,58.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; kusura ve eksik incelemeye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde ölen Gürcistan uyruklu mağdurun karaorman ürünleri şirketinin sahibi sanığın evinde diğer gürcistan uyruklu arkadaşları ile birlikte kaldığı, sanığın yaptığı orman kesim işinde işçi olarak çalıştıkları, olay günü de diğer arkadaşları ile birlikte ormanda kesim işine gittikleri, mağdurun testere ile kestiği ağacı eğimli arazide aşagıdan dalları kesmesi nedeni ile ağacın yuvarlandığı ve mağdurun kafasına çarpması sonucunda mağdurun vefat ettiği, kusura ilişkin olarak alınan raporda iş sahibi sanığın ölen çalışanının işe başlamadan önce alınması gereken (çalışma iznini almadan, yeterli eğitimi aldırmadan, işe başlatması,ölen çalışana özel koruyucu malzeme vermemesi, iş yerinde denetim ve gözetim görevini yerine getirmemesi) önlemleri almaması nedenleri ile sanığın asli kusurlu olarak eylemini gerçekleştirdiği kabul edilerek TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu ölüme sebebiyet veren sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde ''Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar''ın gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş olmasına rağmen, somut olayda lehe hüküm talebinde bulunan sanık hakkında, TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmaması hususunun kararda tartışılmaması, 2. TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken alınan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi, 3.TCK’nın 58/4. maddesi gereğince kasıtlı suçlar ile taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında daha önceden kasıtla işlenen önceki mahkumiyeti sebebiyle TCK’nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, 4.Dosya ile ilgisi olmayan katılan Mehmet Bayrak' ın beyanının gerekçeli karara yazılması, 5.Sanığın işlediği taksirle öldürme suçu nedeniyle ihbar koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gölcük 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.