Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/4803 E. 2025/2337 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2712 E., 2018/1264 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, esastan ret İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan “18.200,00 TL” adli para cezası ile mahkûmiyet hükmü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik katılanlar vekilinin temyizinin niteliği karşısında; sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinin mümkün olduğu anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davada sanığın atılı suçu yasal unsurları oluşmuş şekilde işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelikte ve derecede her türlü şüpheden uzak somut kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddi ve esastan ret ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, olay yerinde mahkemece herhangi bir keşif yapılmaksızın sadece bir polis memurunun tutanağına itibar edilerek kusur oranlarının belirlenmesi adına dosyanın bu eksik belgeler ile Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi neticesinde kurumdan gelen raporun hatalı olduğuna, sanık ...’nin kullanmış olduğu aracın hızı konusunda hiçbir araştırmanın yapılmadığına, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek meskûn dışı mahal olduğu nazara alınarak hız tespiti yapılmaksızın kusurunun bulunmadığı yönünde rapor tanzim edilmesinin hatalı olduğuna, sanığın kusurlu olduğuna, keşif yapılması gerektiğine, re'sen de görülecek hukuka aykırılıklardan dolayı kararın bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 22:50 sıralarında sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki otomobil ile Trabzon istikametinden Giresun istikametine doğru meskun mahal dışında gece vakti, bölünmüş tek yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendi istikametine yanmakta olan yeşil ışığa istinaden seyrine devam etmekte olduğu sırada, aracının ön kısımları ile, seyir istikametine göre sağa doğrultu değiştirme manevrasıyla yola katılan ve sonrasında da sol tarafında kalan kavşak orta adasına yönelen katılan sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobilin sol yan arka kısımlarına çarpması sonucu, katılan sanık sürücü ...'in aracında yolcu olarak bulunan ...'nun öldüğü, şikayeti devam etmekte olan ... ve katılan sanık ... ...'in yaralandığı olayda; mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04.11.2016 tarihli raporuna göre, katılan sanık ... ...'in kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu, sanık ...'nin ise, sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı devlet karayolunda seyir halineyken olay mahalli kavşağa gelip kendi istikametine yanmakta olan yeşil ışığa istinaden seyrine devam etmekte olduğu sırada, seyir istikametine göre sağ tarafta kalan tali yoldan kavşağa giren otomobile çarpmak durumunda kaldığından kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığı kabul edilmiş ve sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davada beraat kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR A. Sanık ... ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesince taksirle öldürme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın atılı suçu yasal unsurları oluşmuş şekilde işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelikte ve derecede her türlü şüpheden uzak somut kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı gerekçeleri ile beraat kararı verildiği, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde karar verildi.