Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/441 E. 2024/3438 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/194 E. 2016/596 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.12.2020 tarihli, 2016/347787 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, sanığın savunmasında arazinin yani iddiaya konu taşınmazın sit alanı olduğunu evvelden beri bildiğini, hatta yolun kullandığı tarafın sit alanı olduğunu ve inşaat yapılamayacağını bildiğini, kullandığı taşınmazın İzmir 5 Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanan ...'a ait olduğunu, mal sahibinin bilgisi dışında bir şey yapmasının mümkün olamayacağını beyan ederken, İzmir 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/279 Esas sayılı dosyasında yapılan incelemede; sanığın mal sahibi olarak ifade ettiği ...'ın aynı suçlama ile yargılandığı ve hakkında aynı suçlamayla mahkumiyet hükmü kurulduğu, bahse konu dosyada sanığın keşif sırasında tanık sıfatıyla verdiği beyanda, iddiaya konu yapılaşmayı birlikte yaptıklarını beyan etmesi karşısında sanık savunmalarına itibar edilmediği, o dosyada yer alan keşif tutanağı ve sonrasında düzenlenen rapor da yeterli görülerek yeniden keşfe gidilmediği gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince, hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek olan denetim süresinin, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 102 Ada, 76 Parselinde kayıtlı taşınmazda mülga Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce 22/08/1989 tarihli onaylı vaziyet planına aykırı olarak yaklaşık 166 metrekare yerin istinat duvarı ile çevrilmek suretiyle parsel alanı içindeki kafeterya yapısının kullanıma dahil edildiği ve bu şekilde İstanbul Karayolu alanına tecavüz edildiğinden bahisle ilk önce mal sahibi olduğu belirtilen ... hakkında İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/279 Esas sayılı davasının açıldığı, ...'ın 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bahse konu dosyada sanık ...'nin kiracı olarak tanık sıfatıyla beyanının alındığı ve mahkemece ...nin de sit alanına müdahale ettiğinden bahisle suç duyurusunda bulunduğu ve eldeki kamu davasının açıldığı, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği dosya kapsamında, mahallinde fen, inşaat bilirkişisi refakate alınarak, sanık ve mal sahibi olduğu belirtilen ...'ın katılımı ile keşif icra edilerek, dava konusu edilen istinat duvarının sanık tarafından yapılıp yapılmadığı, sanık tarafından yapılan herhangi bir duvar var ise dava konusu eylemle aynı olup olmadığı, sanığın duvarın 2012 yılında yapıldığı yönündeki beyanı göz önüne alınarak, yapıda kullanılan malzemelerin eskiliği, renkteki solmalar ve yıpranma durumu ile tüm dosya kapsamındaki evraklar bir bütün halinde değerlendirilerek, iddianame konusu eylemin yapım tarihinin (suç tarihinin) tereddütsüz şekilde tespiti ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.