Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/433 E. 2024/7407 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/140 E., 2016/233 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 24.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın işveren olarak gerekli tüm önlemleri aldığına, kazanın ölenin kusuru sebebiyle meydana geldiğine, kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, sanığın kusursuz olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ise; sanığın tali kusurlu olarak tayin edilmesine ve temel cezanın diğer sanıktan daha düşük olarak belirlenmesine rağmen netice cezanın daha ağır olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmediğine, sanıkların şirketleri arasında düzenlenen sözleşmenin vasfının hatalı tayin edildiğine, işin anahtar teslimi eser sözleşmesi olduğuna, bu sebeple sanığın denetim ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığına, müvekkilin asıl işveren olarak kabulü halinde ise gerekli tüm güvenlik önlemlerini aldığına ve kusurlu kabul edilemeyeceğine, kazanın ölenin kusurlu eylemleri neticesinde meydana geldiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ...'in, sanık ...'e ait olan ... Mühendislik isimli iş yerinde sıhhı tesisat ustası olarak çalıştığı, olay tarihinde ... isimli fabrikanın kalorifer tesisatı işini almış olması nedeniyle ... Mühendislik isimli iş yeri adına sıhhı tesisat işleri yapmak üzere ... isimli fabrikaya gittiği, burada tanık ... ile birlikte çatı ile tavan arasındaki kısma sıhhı tesisat döşedikleri sırada ...'in çalıştıkları yerde bulunan sac levhaya basacağı yerde kartonpiyere basması sonucu yaklaşık 2,5 metre yükseklikten aşağı düşerek yaralandığı, kaldırıldığı Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde yoğun bakımda tedavi görmekte iken 31/12/2013 tarihinde vefat ettiği olayda, sanık ... asli, sanık ... tali kusurlu kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK’nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ile adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği (1) nolu hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine " Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi, (2) nolu hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine " Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 24.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.