Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/228 E. 2024/6249 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1025 E., 2016/682 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 53/1-2-3, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkili lehine olan hususların uygulanmadığı, paraya çevirmeye veya seçenek yaptırımlara hükmedilmesinin gerektiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 03.05.2015 günü saat 05:00 sıralarında gece vakti, ıslak zeminli yolda, sanık ...’nın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı kamyonuyla E-80 otoyolunun Büyükçekmece ilçesi Mülki hudutlarında bulunan Bayındır rampası mevkiinde Güney yolda (İstanbul istikametinde) seyir halindeyken kaza yerine geldiğinde, yolun sağ şeridinde seyir halindeyken, önünde aynı şeritte seyretmekte olan müşteki sürücü idaresindeki ... plakalı çekicinin sol arka kısmına, kendi aracının sağ ön kısmı ile çarpması neticesinde sanık sürücünün kamyonunun yolcu koltuğunda bulunan ...’ın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında: bu kazanın oluşumunda sürücü ...’nın 2918 sayılı KTK’nın 56/1-c.maddesi uyarınca önlerinde giden araçları güvenli ve yeterli bir mesafeden izlememek kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, mahkemece trafik bilirkişisinden alınan 24.05.2016 tarihli raporda: sanığın gece şartlarında, ıslak zeminli yolda seyri sırasında geçeceği araç ile kendi aracı arasında 2918 sayılı KTK’nın 56/c.maddesi uyarınca takip mesafesi kadar mesafe bırakması gerekirken bu kurala uymayarak önünde seyreden araca sıfır noktasına kadar yanaşarak aracın sol arka kısmına çarpması netiesinde kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunun belirtildiği, Yerel Mahkemece, kaza tespit tutanağı ve alınan bilirkişi raporlarında kazanın oluşumunda önlerinde giden araçları güvenli ve yeterli bir mesafede izlemeyerek asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Büyükçekmece 11.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.