Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/133 E. 2025/2709 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/230 E. 2016/483 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I.Sanık ... müdafinin temyiz talebi yönünden, Sanık müdafinin, hazır bulunduğu 28/06/2016 tarihli celse, yüzüne karşı açıklanan hükme ilişkin olarak, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11/07/2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, II.Sanık ... müdafinin temyiz talebi yönünden, Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, Gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 24.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karara ilişkin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; Meydana gelen sonuç ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmamasına rağmen eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat hükmü yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ...'in sahibi olduğu ve sanık ...'ın ise şantiye şefliğini yürüttüğü Bekirler sokak Oba/Antalya 599 ada/1 parsel mevkiinde bulunan 5 katlı inşaatta çalışan işçi ...'in üzerinde koruyucu teçhizat bulunmaksızın 4. katın dış cephe sıvasını yaptığı esnada iskeleden aşağıya yaklaşık 16 metre yükseklikten düştüğü, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ustabaşı olarak görev yapan ...'in beyanları ile sabit olduğu üzere, düştükten sonra kıyafetleri değiştirilmek üzere önşaatın üçüncü katına çıkartıldığı ve olay yerinde öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 20/04/2016 tarihli raporu ile "kişinin inşaatın 4.katından yere düştüğü, yaralı şahsın yerden alınarak 3. Kata çıkartıldığı, kıyafetlerinin değiştirildiği, bu taşıma ve üst değiştirme işlemlerinin otopsi yapılmamış olduğundan yaralı şahıstaki travmatik bulgular üzerinde olumsuz yönde etkisinin olup olmadığının bilinemeiği" ve "kşinin ölümünün yüksekten düşmeye bağlı kot kırıklarıyla mütefarik genel beden travması ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği"nin bildirildiği olayda; Dosya kapsamında mevcut, mahkemece hükme esas alınan 01/03/2015 tarihli, A sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik heyet raporunda, çalışmaları kontrol ve gözetim altında bulundurmamaları, iş güvenliğini çalışanların insiyatifine bırakmaları, dış cephe çalışmaları için kurulan iskelenin ara ve köşe kısımlarda korkuluklarının bulunmaması sebebiyle toplu koruma önlemlerini almamaları, iskelenin üzerinde düşmeye müsait boşluklar olması ve çalışmaya başlanmadan evvel kontrol edilerek eksikliklerin giderilmemesi, yüksekte çalışan ölen işçiye emniyet kemeri ya da bağlama halatı gibi koruyucu teçhizatların verilerek kullandırılmaması, ölen işçiye çalışacağı iş koluna ilişkin eğitim verilmemesi nedenleri ile inşaat sahibi sanık ... asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR I. Sanık ... müdafinin Temyiz Taleplerinin İncelenmesi ile; Sanık müdafinin hazır bulunduğu 28/06/2016 tarihli celse, yüzüne karşı açıklanan hükme ilişkin olarak, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11/07/2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu ve hükmün, 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II. Sanık ... müdafinin Temyiz Taleplerinin İncelenmesi ile; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre "inşaat işlerinin" çok tehlikeli sınıfta yer aldığı, anılan Kanun çerçevesinde, çalışanların ilk işe girişlerinde sağlık raporu aldırılması, işin konusu ile ilgili olarak çalışanlara eğitim aldırılması, risk değerlendirilmesi yaptırılması ve çalışanlara koruyucu teçhizat verilmesi gerekirken dosyada mevcut tanık beyanları ile bilirkişi raporlarındaki tespitlerden anlaşılacağı üzere, sanığın aksine davranışları ve asli kusuru ile neticeye sebebiyet verdiği olayda, bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğu gözetilmeyerek, eksik ceza tayini yapılması hukuka aykırı bulunmuştur, Kabule göre de; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Alanya 5.Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun’un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.