Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/1122 E. 2024/7124 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/1122
- Karar No
- 2024/7124
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/806 E., 2016/542 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 3yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri;süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde, gece saat 00:30 sıralarında sanık ...'un 1.14 promil alkollü olmasına rağmen kullandığı araç ile seyir halindeyken, sola dönmek üzere manevra yaptığı sırada bölünmüş yolda karşı istikametten gelen ve ...'ın kullandığı araç ile çarpıştıkları, kaza sonucu ...'ın öldüğü ve ...'ın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanık ...'un asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu bir kişinin ölümüne ve ...'ın yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle eyleminin TCK'nın 85/2 maddesinin ihlali niteliğinde olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2, 22/3. Maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre, Dosya içeriğine göre, 05.08.2014 günü gece saat 00.20 sıralarında 1,14 promil alkollü sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu, bölünmüş caddede seyir halindeyken geldiği olay yeri kavşakta karşı yönden gelen trafiği yeterince kontrol etmeden kontrolsüzce sola dönüş yaptığı sırada bölünmüş yolun karşı istikametinden gelen otomobil ile çarpışması sonucu aracında yolcu olan ...'ın öldüğü, Hüseyin Yılmaz'ın ise Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 26.02.2014 tarihli raporuna göre hayat fonksiyonlarını orta (3.) derece etkileyecek şekilde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın 1.00 promilin üzerinde alkollü şekilde araç kullanmak suretiyle bilinçli taksirle hareket ettiği, TCK'nın 89/5 maddesi gereğince, bilinçli taksirin varlığı halinde TCK'nın 89/1 maddesi kapsamı dışındaki yaralanmalarda şikayet şartının aranmayacağı, bu itibarla sanığın eyleminin TCK'nın 85/2 maddesindeki suçu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi kapsamında bulunan suç için öngörülen cezanın türü ve süresi bakımından yargılama yapmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiği ve üst dereceli mahkemede yargılamanın sanık lehine olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, başkaca yönleri incelenmeyen Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.