Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/1116 E. 2024/7424 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/1116
- Karar No
- 2024/7424
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1009 E., 2016/716 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin kabul edilemeyeceğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 31/08/2015 günü saat 07.30 sıralarında gündüz vakti, açık havada, bir firmanın servis şoförü olan sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile azami hız limitinin 80 km olduğu meskun mahalde, bölünmüş üç şeritli caddenin en sol şeridini takiben seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, sağ şeritte seyir halindeki araçların arasından karşıdan karşıya geçen yayaya çarpması sonucu yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda sanığın en sol şeritte seyir halindeyken sağ şeritte seyir halindeki araçların arasından karşıdan karşıya geçen yayaya aldığı tedbirlere rağmen yakın mesafede çarpmak durumunda kaldığı olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığı tespit edilmiş olup mahkemece de kabul edilerek sanığa kusuru olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddine, ancak; Mahkemece kabul edilen oluş karşısında, sanığın kusurunun olmadığının kabulü ile beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin , sanığın üzerine atılı suçu işlemediği gerekçesiyle CMK'nın 223/-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1" nolu bendinde yer alan " sanığın üzerine atılı suçu işlemediği anlaşıldığından CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince BERAATİNE," ibaresi çıkarılarak yerine "sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.