Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10649 E. 2023/5522 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/596 E., 2020/580 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Davacı vekili 12.09.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilin kendisine ait ... plaka sayılı Isuzu marka kamyonet aracına suçta kullanıldığı iddiasıyla el konulduğu, yapılan yargılama neticesinde aracın müsaderesine yer olmadığı kararı verildiği bu nedenlerle koşulları oluşmayan bu haksız el koyma nedeni ile aracın zamanında geri verilmemesinden kaynaklı mahrum kaldığı zarar, değerinin düşmesi ve yeddiemin otopark ücretinden doğan 100.000,00 TL maddi zararın el koyma tarihinden itibararen işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan hükmedilmesine karar verilmesini, talep etmiştir. 2.Davalı vekili 31.10.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın süresinde olmadığını, bu konuda mahkemece araştırma yapılması gerektiğini, davacının yargılama esnasında yasalara ve diğer hukuk kurallara aykırı herhangi bir işlem yapmadığı davacı hakkında yapılan yargılamanın yasal kurallara uygun bir şekilde gerçekleştirildiğini, davacıların maddi zararları ispat etmesi gerektiğini belirtmek suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır. 3.Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin,11.02.2020 tarihli ve 2019/222 Esas, 2020/49 Karar sayılı kararı ile davanın reddine kararı verilmiştir. 4.Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/596 Esas, 2020/580 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi talep etmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; Davacının aracına haksız şekilde el konulduğunu ve iade edilmediğini, müvekkilinin aracı işletmesinden elde ettiği gelirden mahrum kaldığını, aracın akıbetini bilmediğini, kanun gereği müvekkilinin tazminata hak kazandığını, yargıtayın örnek kararının bulunduğunu, eksik inceleme yapıldığını, davanın kabulü gerektiğini davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tazminata esas Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/236 Esas – 2017/265 Karar sayılı dava dosyasında malen sorumlu sıfatıyla 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ... plakalı aracına 03.11.2016 tarihinde elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanık...'in mahkumiyetine ve aracın malen sorumluya iadesine karar verildiği, kararın 01.03.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, tazminata esas dosyasında malen sorumlu konumunda bulunan davacı ...'un 15.03.2017 tarihli celsede alınan beyanında ''... plakalı araç benim adıma kayıtlıdır. Fakat ben bu aracı 2013 yılında ...'a sattım, daha sonra bu şahıs aracı ...'a satmış, ...'da huzurdaki sanığa satmış, ben sanığı tanımıyorum. Aracı sattığımda paramı aldım, sanıktan şikayetçi değilim, davaya katılmak istemiyorum, karşılanmasını istediğim somut zararım bulunmamaktadır.'' şeklinde ifade verdiği, olay tarihi olan 03.10.2016 tarihinde Tekeli Köyü Üstünağaç mezrasında kolluk görevlileri tarafından ... plaka sayılı araç üzerinde yapılan aramada toplamda 39.500 paket kaçak sigaraya ve araca el konulduğu, kolluk görevlileri tarafından yapılan işlemlerde herhangi bir usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından 5271 sayılı Kanun 142 maddesi uyarınca yasal koşullar oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin esasını oluşturan Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/236 Esas – 2017/265 Karar sayılı dava dosyasında malen sorumlu sıfatıyla 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ... plakalı aracına 03.11.2016 tarihinde elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanık...'in mahkumiyetine ve aracın malen sorumluya iadesine karar verildiği, kararın 01.03.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır. Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden; Tazminata esas ceza davasında davacının malen sorumlu olduğu ve 15.03.2017 tarihli celsede alınan beyanında ''... plakalı araç benim adıma kayıtlıdır. Fakat ben bu aracı 2013 yılında ...'a sattım, daha sonra bu şahıs aracı ...'a satmış, ...'da huzurdaki sanığa satmış, ben sanığı tanımıyorum. Aracı sattığımda paramı aldım, sanıktan şikayetçi değilim, davaya katılmak istemiyorum, karşılanmasını istediğim somut zararım bulunmamaktadır.'' şeklindeki beyanı nedeniyle davacının zararının bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/596 Esas, 2020/580 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.