Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10264 E. 2025/5976 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/10264
Karar No
2025/5976
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2261 E., 2019/2555 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanık müdafinin yaptığı duruşmalı inceleme talebinin; 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükme alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığına, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine, ölenin yola atlamasına, gece vakti aydınlatma olmamasına, ölenin koyu renk kıyafet giymesi nedeniyle kazanın oluştuğuna, bu nedenle ölene tali kusur verilmesinin hatalı olduğuna, ölenin kazada asli kusurlu olduğuna, ölenin kavşağa yakınlık mesafesinin hesaplanması gerektiğine, davanın Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılması gerektiğine, TCK'nun 62.maddesinin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla tayin edildiğine, eksik araştırmayla hüküm tesis edildiğine, kazanın meydana gelmesinde karşı tarafın da kusurlu olduğuna, kamu davasına esas teşkil eden iddianamenin hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23:40 sıralarında 1,20 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücünün sevk ve idaresindeki .. .. ... plakalı otomobil ile .. yönünden gelip iki yönlü İl Yolu üzerinden ... yönünde meskun mahalde, gece vakti seyirle olay yeri kavşağın olduğu yere geldiğinde, gidiş yönüne göre soldan yola girerek sağ karşı tarafa geçmek isteyen ölen yaya ...'a seyir şeridi üzerinde çarpıp sola doğru savrularak karşı yönden gelmekte olan katılan sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı tır aracının çekici kısmı ile çarpışması sonucu yaya ...'ın öldüğü, sürücü ...'nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine ait 19.11.2018 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, 1,20 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, .. Bölge Adliye Mahkemesi .. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise .. Bölge Adliye Mahkemesi .. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10264, K. 2025/5976, T. 02.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-10264-e-2025-5976-k-20042e92c46d