Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/9798 E. 2024/6326 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/352 E., 2016/45 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ...'ün beraatine ilişkin hüküm suçtan zarar gören vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 20.01.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 20.01.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 2. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suçtan zarar gören vekilinin temyiz nedenleri;Beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna Aykırılıktan dolayı dava açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği, sanığın üzerinde ve kullandığı ... plaka sayılı araçta yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, diğer sanıkların da söz konusu taşınır kültür varlıklarını sanık ...'den aldıkları yönünde bir beyanlarının olmadığı anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetini gerektirir derecede her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın üzerine atılı bulunan suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR 2863 sayılı Kanun aykırılık suçu açısından suçtan zarar gören kurum olan ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmediği anlaşıldığından, ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekilinin temyizinin süresinde olduğu ve davaya katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, hükümde, 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek müsaderesine karar verilmesi, Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (F) bendindeki müsadereye ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Karar kesinleştiğinde adli emanetin 2014/152 sırasında kayıtlı bulunan ancak Kütahya Müze Müdürlüğüne teslim edilen ve müdürlüğün 10.04.2015 tarih 76 sayılı uzmanlık raporunda 2-3-4-5-6-7-8 ve 9. bentlerde belirtilen taşınır kültür varlıklarının 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne TESLİMİNE, "ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.