Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/5161 E. 2024/913 K.

İNCELENEN KARARIN Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1,50/4-1a,52/2-4,63 maddeleri uyarınca 45.500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca eksik inceleme ve ceza miktarı yönünden bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın kusuru olmadığına ve eksik incelemeye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Mardin İl Özel İdaresinde sanık ...’ün Su ve Kanal Hizmetleri şube müdürü olarak görev yaptığı, elektrik teknikeri olarak çalışan ...'nün sanık tarafından arıza tamiri için görevlendirildiği Mazıdağı ilçesine bağlı Meşeli köyünde seksiyonerli (ayırıcılı) yüksek gerilim enerji nakil hattına ait direkte elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, 14/01/2013 tarihli ölü muayene tutanağında müteveffanın kesin ölüm sebebinin vücuttan elektrik akımının geçişine bağlı gelişen ve beklenen komplikasyonlar ile yüksekten düşmekle husulü mümkün genel beden ve kafa travmasına bağlı kosta ve kaburga kırıkları müterafik iç kanamanın müşterek etkisinden meydana geldiği belirtilerek kaza ve ölüm olayı arasında illiyet bağının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde kurulduğu anlaşılmıştır. Sanık ...'ün yüksekten düşme ve elektrik çarpması söz konusu olan ağır ve tehlikeli işlerin yapıldığı işyerinde, 31,5 KV'lık OG enerji nakil hattında yapılan çalışmanın öncelikle fenni yeterliliği bulunan teknik bir kişinin gözetiminde yapılmaması, düşme tehlikesi olan yüksekte çalışmalarda ve elektrikle yapılan çalışmalardaki riskler konusunda gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almamak ve yeterli kişisel koruyucu verilmemesi suretiyle olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Dosya kapsamında üç bilirkişi heyeti incelemesi yapılmış olup; ilk iki raporda sanığın tali kusurlu olduğu tespiti yer alırken, hükme esas alınan 21.03.2016 tarihli raporda sanığın asli kusurlu olduğu tespit edilmiş olup, yapılan incelemeler yeterli kabul edilmekle asli kusurlu sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında da bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.