Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12423 E. 2024/8080 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/3 E., 2016/37 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık ... müdafii, sanık ... ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafinin temyiz sebebi; kusur tespitine, eksik incelemeye, iş güvenliği için gerekli tüm önlemlerin alınmış olduğuna, taksirle öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığına, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ...'ın temyiz sebebi; olayda herhangi bir sorumluluğu olmadığı halde beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkına verilen cezaların adli para cezasına çevrilmesine, vekalet ücretinin kimden tahsil edileceğinin kararda belirtilmemesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 11:55 sıralarında sanık sürücü ...'nin çalıştığı ... firmasına ait sevk ve idaresindeki ... plakalı beton mikser kamyon ile betonları inşaat alanında boşaltarak sokak üzerinde tekrar harekete geçtiği esnada, aracının sağ arka tekerlek kısımları ile yol üzerinde yürümekte olan yaya ...'ın üzerinden geçmesi sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan bila tarihli bilirkişi raporuna göre, ... firması saha sorumlusu olarak çalışan sanık ... ve beton mikser sürücüsü sanık ...'nin kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu oldukları kabul edilmiş ve Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ve (g) bendindeki "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, gösterilen diğer gerekçelere göre hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususun mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii, sanık ... ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanıklar hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası tayini suretiyle sonuçta 15.200-TL yerine 15.100-TL olarak eksik ceza tayini ile kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Gelibolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "1 yıl 13 ay hapis cezası" ibarelerinin, "2 yıl 1 ay hapis cezası" olarak, "755 tam gün" ibaresinin, "760 tam gün" olarak, "15.100 TL" ibaresinin de, "15.200,00 TL" olarak değiştirilmesi, vekalet ücretine ilişkin paragrafa, "sanıklardan eşit olarak tahsili ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.