Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12317 E. 2024/6809 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/42 E., 2016/312 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/6 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; aracı ...'in kullanmakta olduğu ihtimalinin değerlendirmeye almadan eksik inceleme sonucu hukuka aykırı karar verildiğine, kaza anında aracı sanığın kullanmadığına, eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ... ile ölen ...' in arkadaş oldukları, ölen ...' in ise ...' nin ablası olduğu birlikte olay günü gezmek için ruhsat kaydı ... Turizm Ltd. Şti.'ne ait olan sanık ...' ın sevk ve idaresindeki araç ile gezmeye gittikleri Urfa'da bir misafirlikte bulundukları orada aşırı derecede alkol aldıkları ve esrar kullandıkları daha sonra Birecik ilçesine dönerken 30/09/2013 günü saat 01:20 sıralarında meskun mahal dışında, açık havada, aydınlatmasız iki yönlü virajlı ve eğimli karayolunda otomobilin direksiyon hakimiyetinin kaybedilerek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında bulunan trafik levhasına çarptığı, daha sonra ekili arazi içinde bulunan kaya parçalarına çarparak takla atması sonucu aracın levhaya çarptığı yerden 155 metre sonra durduğu kaza neticesinde ... ve ...'in kazaya bağlı olarak çarpmaya bağlı kafa travması sonucu solunum ve dolaşım durması sonucu öldükleri, kaza günü düzenlenen Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Laboratuvar sonuçlarına göre, sanığın ...'in 145,4 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kazadan sonra araç sürücüsünü belirlemek için yapılan araştırma sonucu kolluk tarafından düzenlenen 30/09/2013 tarihli tutanağa göre, aracın torpido gözünde sanık ...'e ait çok sayıda mahkeme evrakının olduğu ve ... Turizm temsilcisiyle yapılan görüşmede aracı sanığa sattıklarını beyan ettiklerinin anlaşıldığı, sanığın savunmalarında 30/09/2013 günü Urfa'da bir misafirlikte bulundukları sırada aşırı derecede alkol aldıklarını ve esrar kullandıklarını, ruhsatını tam olarak kimin üzerine olduğunu bilmediği aracı emanet olarak aldığı, alkollü olduğu için Urfa'da aracın direksiyonuna ölen ...'i geçirdiğini beyan etmiş olmasına rağmen ölenlerin anne ve babası ... ve ...'in beylanlarında kızları ...'nin ehliyetinin olmadığını ve kesinlikle araç kullanmayı bilmediğini, ...'in ise ehliyetinin ve aracının olduğunu ancak kesinlikle başkasının aracını kullanmayacağını ve gece araba kullanma alışkanlığının olmadığını, zaten ölen kızları ...'in anneleri ...'i kazadan yarım saat önce arayarak Birecik ilçesine az kaldığını ve sanık ...' ın arabayı çok hızlı kullandığını ve alkollü olduğunu söylediğine ilişkin beyanları, kollukça düzenlenen trafik tespit tutanakları ve kusura ilişkin raporları, sanık ...' ın yüksek oranda alkollü bulunması da dikkate alınarak sanığın aracı kendisinin kullandığı ancak suçtan kurtulmak için bu şekilde savunma yaptığı düşünülerek sanığın beyanlarına itibar edilmemiş olup sanığın TCK'nın 85/2. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Mahkemece hükmün gerekçe kısmında kaza günü düzenlenen Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Laboratuvar raporunda sanığın 145,4 promil alkollü olduğunun tespit edildiği belirtilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında sanığın suç tarihinde alkollü olduğunun sabit olmadığı gerekçesiyle hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması ve eyleminde bilinçli taksir koşulları oluşan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ceza miktarı açısından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.