Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12297 E. 2024/7744 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/218 E., 2016/292 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine dosyanın gönderilerek yeni rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik ve yetersiz araştırma ve gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; mahallinde keşif sonucu düzenlenen raporda tespit olunduğu üzere, 31.10.2014 günü saat 20.00 sıralarında yağmurlu havada sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile Küçükköy istikametinden Sultangazi istikametine seyir halindeyken olay mahalli TEM bağlantı yoluna girmesi akabinde seyrine göre sağ taraftan taşıt trafiğine ait kaplamaya giriş yapan mağdur yayaya aracının sağ dış aynası ile çarpması sonucu mağdur yayanın öldüğü olayda, yaya girişinin fiziki engellerle yasaklandığı bağlantı yoluna kontrolsüz bir şekilde girip sanık idaresindeki kamyonetin çarpmasına maruz kalan mağdur yayanın tamamen kusurlu olduğu, sanık sürücünün ise yaya girişine yasaklanmış bağlantı yoluna giriş yaptığı sırada sağ taraftan gelerek kısa mesafeden seyir yoluna giriş yapan yayaya çarpması neticesi karıştığı olayda atfı kabil kusu bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddine, ancak; Mahkemece kabul edilen oluş karşısında, sanığın kusurunun olmadığının kabulü ile beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği gerekçesiyle CMK'nın 223/-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının ilk bendinde yer alan "atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 Sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince atılı suçtan BERAATINA," ibaresi çıkarılarak yerine "sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.