Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12257 E. 2024/5383 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/12257
Karar No
2024/5383
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/277 E., 2016/493 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporlarının çeliştiğine, hüküm kurmaya yeterli olmadığına, kusur durumunun aydınlatılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanığın aracının, ölen ... tarafından tamiri esnasında minübüsün altında yerleştirilen ve ölenin temin ettiği krikonun aracın altında çalışma yapıldığı sırada yerinden kayması sonucunda meydana gelen ölüm olayında, taraflar arasında bulunan hukuki ilişkinin bakım onarım niteliğindeki eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve sanık ...'ın iş sahibi olarak denetim ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı, onarım faaliyetinde iş aracı ve malzemenin ölen tarafından temin edildiği, işin görümü sırasında meydana gelen ölüm olayından ve doğacak zarardan sorumlu tutulamayacağı, ölenin yüklenici sıfatına haiz olması ve kendisinin de yanında çalıştıracağı işçilerin iş güvenliği tedbirlerinden bizzat sorumlu olduğu, gerekli tedbirleri almaması neticesinde meydana gelen ölüm olayında kendisinin kusurlu olduğu, sanığın kusuru bulunmadığından, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre; Oluş, dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre, kusuru bulunmadığından yasal unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilen sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde aynı kanun maddesinin "e" fıkrasının dayanak yapılması suretiyle beraat kararı verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. fıkrasının çıkarılarak yerine ''yüklenen suç bakımından sanığın kusuru bulunmadığının anlaşılması sebebiyle, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/12257, K. 2024/5383, T. 16.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-12257-e-2024-5383-k-4d8c4cc1c383