Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11563 E. 2024/5388 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/850 E., 2016/525 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar ..., ... vekili ile katılanlar ..., ..., ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılanlar ...,... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. B.Katılanlar ...,...,... vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30.04.2015 günü saat 12.10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, bölünmüş, 82 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, ışık kontrollü kavşaktan kendisine hitaben yanan yeşil ışıkta geçtiği esnada yolun sağından soluna doğru araçların arasından geçmekte olan ...'e çarpması neticesinde ...'in öldüğü olayda, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla,katılanlar ..., ... vekili ile katılanlar ..., ..., ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın kast ve taksirle hareket etmediği anlaşılmakla beraat kararı verildiği belirtilmesine karşın hükmün esasını teşkil eden gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken atılı suçun unsurlarının oluşmadığından, uygulanan Kanun ve maddesinin CMK’nın 223/2-c olarak gösterilmesi gerekirken, aynı Kanunun 223/2-a maddesi olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar ..., ... vekili ile katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “CMK’nın 223/2-a” ibaresinin hükümden çıkarıltılarak yerine “CMK’nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.