Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10439 E. 2024/3172 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/10439
Karar No
2024/3172
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/300 E., 2016/313 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21.11.2014 günü saat 11.25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs meskun mahal içi, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halinde iken, yolcu indirmek durduğu ve inen yolcu sonrası hareket ettiği esnada minibüsün sol ön kısımları ile 2012 doğumlu olan yaya ...'e çarpması neticesinde yaya ...'in öldüğü olayda, hükme esas alınan keşfe binaen tanzim edilen 13.11.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ...Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilen 29.02.2016 raporda, yayanın kendi can güvenliği açısından tehlike arz edebilecek biçimde yola girmesi, yol üzerinde gerekli kontrolleri yapmaması ve hareket haline geçen minibüsü dikkate almayıp araca karşı gerekli korunma tedbirine başvurmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, sanığın olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek verilen beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/10439, K. 2024/3172, T. 12.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-10439-e-2024-3172-k-b5ca1962ba68