Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/5169 E. 2020/505 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Katılan sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...’in beraatine, katılan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Katılan sanık ... müdafisinin, katılan ...’in beraatine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Suçtan dolayı doğrudan zarar görmediği anlaşılan sanık ...’in davaya katılma hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan ... müdafinin, katılan sanık ... hakkında tayin edilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE; B) Sanık ...’in mahkumiyetine yönelik sanık müdafii tarafında yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın üzerine atılı suçun takibi şikayete tabi olup, uzlaşma kapsamında bulunduğu, suç mağdurlarının her aşamada sanık hakkında şikayetçi olduklarını beyan ettikleri, ancak uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği, buna göre, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeyen 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.