Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/13007 E. 2020/5433 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2019/13007
Karar No
2020/5433
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Katılanlar : 1-..., 2-... Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1,53/1.maddeleri uyarınca mahkumiyet Temyiz Edenler : Sanık, katılanlar vekilleri Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü sanığın idaresindeki otomobil ile, 1.18 promil alkollü olarak, saat 23:45 sularında, meskun mahal içindeki, bölünmüş, aydınlatmalı yolda seyir halindeyken kendisine hitaben yanan kırmızı ışıkta durmayıp giriş yaptığı kontrollü dört yönlü kavşak üzerinde, aynı kavşağa solundan giriş yapmış olan sürücü katılan ... idaresindeki otomobil ile çarpışması neticesinde iki kişinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekillerinin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi; Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-3. maddeleri gereğince hükmedilen hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/13007, K. 2020/5433, T. 21.10.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2019-13007-e-2020-5433-k-be6108626895