Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/12880 E. 2022/133 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın, herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal içerisindeki 5,5 metrelik şerit genişliği bulunan bölünmüş ve buna dair zemin işaretlerinin bulunduğu yolda seyri sırasında ön ilerisinde seyreden aracı sollamak için karşı yönden gelen araçların istikametine ayrılmış yol bölümüne geçip kendi şeridine döneceği sırada kavşak refüj aralığı olarak belirlen üçgen zemin çigisi içerisinde yolun karşısına gecmek üzere bekleyen yayaya çarpması sonucu yayanın hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi 2. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayıp sollama yaparak refüj aralığında bekleyen yayaya çarpan sanığın tam kusurlu olduğu olayda; 1-Her ne kadar katılan ... hükümden sonra verdiği 14.03.2017 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiğini beyan etmiş ise de; sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, meydana gelen kazada katılanın nitelikli şekilde yaralandığının ve yol zeminindeki bölünmüş yola işaret eden kesintisiz çift çizgiye rağmen diğer yol bölümüne geçen sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, vazgeçme hukuki sonuç doğurmayacağından, sanık hakkında TCK’nın 22/3 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi; Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak CMK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla BOZULMASINA, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.