Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/11281 E. 2023/5625 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2018/3419 E., 2019/1182 K. SUÇ : Taksirle öldürme KARAR : Temyizin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.05.2019 tarihli ve 2018/3419 E. 2019/1182 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2018 tarih ve 2016/801 Esas, 2018/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarih ve 2016/801 Esas, 2018/457 karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 10.04.2019 tarihli 2018/3419 E. 2019/1182 K. sayılı kararı ile sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 07.05.2019 tarihli 2018/3419 E. 2019/1182 K. sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, kararın kesin olarak verildiği, temyizi kabil kararlardan olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.06.2019 havale tarihli ve 2019/65900 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Kararın kesin olmasının sanığın hak arama, adil yargılanma hürriyetlerini, eşitlik ilkelerini ihlal ettiğine, 2 yıl 11 ay gibi ciddi bir hapis cezası karşısında usul ekonomisi ve davaların makul süre içinde sonuçlandırılması için getirilen sınırlamanın orantılı olduğunun kabul edilemeyeceğine, CMK 286/2-b maddesinin Anayasaya aykırı olduğuna, sanığın olayda kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/3419 E. 2019/1182 K. sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.