Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2018/2702 E. 2019/11300 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanmaması gerektiği, cezanın ertelenmesine gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin sanığın TCK’nın 85/1. maddesinin üst sınırından cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 89/4. maddesi yerine TCK’nın 85/1. maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. fıkrasında yer alan "TCK'nın 85/1. maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK’nın 89/4. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.