Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/9746 E. 2019/7063 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Suç tarihi itibari ile sabıkası bulunmayan, duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan, hakkında belirlenen cezada takdiri indirim uygulanan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik talebi bulunan sanık hakkında “yasal imkansızlık nedeni ile şartları oluşmadığından” şeklindeki yasal ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kabule göre de; Sanığın taksirle yaralama suçunu işlediğinin kabulüyle TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca 270 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenen temel cezasında aynı kanunun 89/2-a-b maddesi uyarınca 1/2 arıtım yapılması neticesinde cezanın 405 gün karşılığı adli para cezası, bu cezada 1/6 oranında takdiri indirim uygulanması neticesinde cezanın 337 gün karşılığı adli para cezası ve bir gün karşılığı meblağın da 20 TL'den hesaplanması neticesinde netice cezanın 6,740 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması, Kanuna aykırı olup,sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.