Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/840 E. 2018/10063 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin TCK'nın 22/3. maddesinin, temel ceza maddesi olan 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırıma ilişkin 89/2-a.b. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Soruşturma evresinde, olay tarihinde kollukta ifadesi alınan yaşı küçük mağdurun annesi müşteki ...’un, uzlaşma teklif formunda uzlaşmak istemediğini beyan ettiğinin anlaşılma karşısında; tebliğnamede atılı suçun uzlaşma hükümlerine tabi olması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.