Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/4673 E. 2019/585 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken, yolun karşısına geçmek için kaplama içerisinde durup aracın geçmesini bekleyen katılanın başına, aracının açık olan ve yan tarafında bulunan kasa arka kapısının geriye doğru hareket ederek çarpması neticesinde yaşamsal tehlike oluşturacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, katılanın başından ağır şekilde yaralanması sebebiyle konuşamaz ve konuşulanları algılayamaz durumda olduğu, kendi işlerini takip edemediği gerekçesiyle hakkında kısıtlılık kararı verildiği, 04.03.2015 tarihli oturumda mevcut durumunun mahkemece gözlemlenerek tespit edildiği değerlendirildiğinde, yaralanmasının TCK'nın 89. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen nitelikte olup olmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumuna sevki ile rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.