Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/2363 E. 2019/1176 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, kasten yaralama Hüküm : Taksirle yaralama suçu açısından; TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme Kasten yaralama suçu açısından; TCK'nın 86/2, 86/3-a-e, 35, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kamu davasının düşmesine, kasten yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, mağdur vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdur vekili ve sanık tarafından temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin iddianamedeki sevk ve anlatıma, atılı eylemler için TCK'da öngörülen ceza miktarlarına, tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne göre, Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 20/01/2017 gün ve 2017/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararı gereğince, temyize konu hükmün incelenmesi Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.