Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/112 E. 2017/3523 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarih, 2014/280 – 2014/318 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmadığı anlaşılmakla; Dairemizin 18.06.2014 gün 2013/22101- 2014/15114 sayılı bozma kararının kaldırılarak, 1- Sanık müdafinin, temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık müdafinin, yüzüne karşı verilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra katılan vekilinin, 05/12/2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 2- Katılanlar vekilinin, temyiz talebinin incelenmesine gelince, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.