Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/10916 E. 2018/4249 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hüküm fıkrasında, adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtaratının TCK'nın 52/4. maddesi yerine hatalı şekilde 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi gereği yapılmış ise de, bu hususun infazda gözetilmesi mümkün görülmekle, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin "TCK'nın 50/4-1-a maddesi" şekilde gösterilmesi yerine eksik şekilde "TCK'nın 50/4. maddesi" olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. paragrafında yer alan “TCK'nın 50/4. maddesi" ibaresinin "TCK'nın 50/4-1-a maddeleri" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.