Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2016/5347 E. 2018/1056 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Sanık ... hakkında TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 52/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen 29.12.2014 tarihli kısa temyiz dilekçesinde ve 10.02.2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde hükmün yalnızca sanık ... yönünden temyiz edildiği anlaşılmakla; tebliğnamenin 1 no'lu maddesinde belirtilen temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe, asli kusurlu olarak iki kişinin yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği belirlenen sanık hakkında tayin edilen temel cezada bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin, bozma öneren 2 no'lu maddesine iştirak edilmemiş olup; sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı 605 gün yerine 600 gün kabulü ile, TCK’nın 52/2. maddesi ile bir gün karşılığı 20 TL olarak kabul edilerek 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.